You’re overthinking again!

Herken je dat? Dat je alles gaat analyseren en ja, zelfs overanalyseren van wat je hond doet, hoe jij hebt gereageerd? Was dat wel de juiste reactie? Wat moet ik doen als mijn hond een andere hond zou tegenkomen? Of wat als hij niet in zijn mand wil blijven bij bezoek? Of wat als hij…? Wat als…?

De mensen...

Je merkt waarschijnlijk al de spanning die eraf spat door enkel dit al te lezen… En guess what? Zo ervaart je hond dit ook. Je wil voorbereid zijn en het juiste kunnen doen op het juiste moment. En dat is goed… maar je begint te overanalyseren…

Andere honden kunnen dit wel, ik doe iets fout want mijn hond kan dit niet? Of “oh nee, wat gaan “de mensen” wel niet denken als ze me zien met mijn hond die… uitvalt, blaft, trekt, op tafel springt, eten steelt…”. Geef maar toe! Dat klinkt heel herkenbaar, niet?

Perfecte hond!

Daar zitten we bij de kern van de zaak… Beeld je even in, dat honden over heel de wereld zich de hele tijd “verkeerd” gedragen. Beeld je even in, dat jouw hond, met alle dingen die hij doet die je ongewenst vindt of met de gedragsproblemen die hij misschien heeft, de braafste hond is van de wereld. 

Zie je het voor je? Jouw hond benadert de perfectie in vergelijking met alle andere honden op de planeet aarde. 

Hoe zou je je voelen als je gaat wandelen en je hond valt uit als jouw hond de enige hond ter wereld is die “maar” uitvalt?
Hoe zou je je voelen als er bezoek over de vloer komt en jouw hond is de enige hond ter wereld die “maar” opspringt? 
Zou je trots zijn op je hond? 
Zou je ook zo alles over analyseren of zou je meer kunnen genieten van het moment?

Denk eens na over hoeveel we eigenlijk op een dag doen, terwijl we eigenlijk meer bezig zijn met “wat de mensen wel niet zullen denken” dan dat we bezig zijn met écht genieten van onze honden?

Think about it! En vooral: hoeveel druk leggen we wel niet op onszelf om het perfecte “baasje” te zijn en zo de “perfecte” hond te hebben? Bovendien ziet “de perfecte hond” er voor iedereen anders uit. Voor de ene wil dat zeggen een atletische hond, voor de andere een “knuffelhondje” en voor nog anderen is het een hond die overal mee naartoe kan en overal rustig onder blijft.

  Wie bepaalt dat jouw hond voor jou niet “perfect” kan zijn?

Naast het feit dat de “perfecte” hond voor iedereen er anders uitziet, vraag jezelf eens af: welke verwachtingen hebben we als we naar honden kijken?

Als je op televisie, Instagram, Facebook of zelfs gewoon naar de lokale hondenschool of in het straatbeeld kijkt zie je vaak DE perfecte honden passeren. Ze lopen mooi aan de lijn, spelen keurig met andere honden, blaffen zelden of nooit, zijn heel erg vriendelijk t.o.v. kinderen, ouderen, andere dieren. Ze luisteren perfect naar de commando’s die ze krijgen, ze zijn rustig als dit “hoort” en kunnen presteren als dit wordt gevraagd.

WAUW!

Wauw, denk je dan bij jezelf… En mijn hond… Tjah… Mijn hond is “minder” dan die honden. Mijn hond kan dat niet… Mijn hond blaft wel of valt zelfs uit aan de lijn. Mijn hond springt op… of mijn hond jaagt fietsers na… Of mijn hond is zo bang dat we niet kunnen buitenkomen… 

Je voelt je gefaald, je schaamt je over jouw hond!

STOP

Eerlijk? Waar gaat dit over? Je schamen voor je hond? Je prachtige lieve perfecte imperfecte baby?!

Even tijd voor een reality check! 

GEEN ENKELE hond is perfect! GEEN ENKELE!! Elke hond heeft “iets”. Of hij neemt koekjes te happerig aan, of hij blaft naar de bel, of hij wordt te enthousiast bij kinderen, of hij springt op, of hij steelt eten, of hij is bang of hij valt uit… Of hij kan niet met andere honden enz. 

Trust me on this! Zelfs de braafste hond ter wereld heeft “iets” dus stop met jezelf of jouw hond te vergelijken.

Het grootste verschil zit ‘m vaak in hoe we met onze honden omgaan.Valt jouw hond uit? Dan vermijd je contact met andere honden en ga je daarop trainen, zonder druk. Een hond in de verte zien zonder uit te vallen is dan echt iets om fier op te zijn! Steelt jouw hond eten? Dan zorg je dat je alles wegzet én geef je je hond iets te doen wanneer er eten tevoorschijn komt. 

Hij moet dat maar kunnen

HET grootste verschil tussen die “perfecte” honden en jouw hond is vaak de verwachtingen en de druk die er op de hond wordt gelegd. Hij MOET dit maar kunnen.

Waarom? 

Als je hond onzeker wordt of heel erg op z’n ongemak is als hij mee moet op restaurant, waarom MOET hij dat dan leren? Waarom mag hij niet rustig thuis blijven waar hij zich goed voelt? 

Omdat je dit vaak ziet…

En zo onrealistische verwachtingen worden geschept van onze honden. Maar guess what? Je weet niet alles over die hond die je rustig ziet liggen… Misschien kan die hond niet alleen thuis blijven? Of misschien vernielt die hond het interieur wel? Of misschien blaft die hond de hele buurt bij elkaar? 

You don’t know the whole story

Het is heel makkelijk om enkel de goede kanten van een hond in beeld te brengen. En zo ontstaat ook het beeld dat een hond zomaar alles moet kunnen. 

  • Mooi aan de lijn lopen en dit altijd en overal, ongeacht wie of wat er op z’n pad komt. 
  • Altijd terugkomen als je roept, ongeacht welk spoor of lekkers hij gevonden heeft en ongeacht of hij nu in paniek weg vluchtte of niet. 
  • Een hond moet zowel goed alleen kunnen zijn en tegelijkertijd moet hij ook heel sociaal zijn en met elke mens of dier goed overweg kunnen. 
  • Een hond moet goed kunnen aarden op het platteland… Maar tegelijkertijd moet hij ook dezelfde rustige en brave hond zijn in een drukke stad. 
  • Een hond moet kunnen “werken” en presteren door bv. agility of andere sporten enorm goed te doen… Maar moet ondertussen ook heel rustig en kalm zijn wanneer er een paar dagen niets wordt ondernomen.
  • The list keeps going…

Honestly… Enorm tegenstrijdig… en vooral: onrealistisch.

Onbewoond eiland

Stel jezelf voor dat jij met je hond op een onbewoond eiland vast zitten. Er is genoeg eten, drinken en alles wat je nodig hebt en alles wordt geregeld door robots. (I know maar doe maar ff) Er is dus niemand die je ziet, niemand die een mening kan vormen of kan oordelen. Enkel jij en je hond (en misschien een cocktail… en tapas… 😉 )

Hoe ga je met je hond om? Zijn er nog steeds dezelfde “regels”? Of mag je hond opeens veel meer? 

Los van de wetgeving baseren we onbewust enorm veel “moetes” of “regeltjes” op wat onbekenden of kennissen of vrienden of familie, kortweg: onze omgeving, wel niet zou denken.

What’s up with that?

Wie leeft er samen met jouw hond? Je collega met z’n uitgesproken mening of jij? En is het dan niet fijn dat jij met je hond goed staat? Of vind je je collega’s uitgesproken mening belangrijker? Zo belangrijk zelfs dat je de omgang met je hond ernaar gaat veranderen? Vind jij het zo belangrijk wat de bakker of de slager denkt van jullie dat je je hond daardoor veel meer gaat opleggen? Dat je daardoor zoveel meer gaat verwachten van je hond of anders met ‘m gaat omgaan?

Je hond is degene met wie je samenleeft, onder 1 dak. Samenwonen doe je niet met zomaar eender wie… Hij is dus deel van jouw familie, je gezin. Heeft jullie relatie dan geen voorrang op de “mening” van iemand die je hond soms eens heel even ziet? 

Stop met jezelf en je hond druk op te leggen

Het wordt tijd dat er een einde komt aan dit gevoel van schaamte. Stop de onrealistische verwachtingen!

Wat écht telt is dat je je hond helpt wanneer hij dit nodig heeft. Spelen er gedragsproblemen? Kijk eventueel met een professional hoe je je hond kan helpen, zonder die onrealistische druk van “hij moet het maar kunnen”.

Zolang je hond zich goed voelt en dat jullie samen kunnen genieten van het leven… That’s all that matters, right? Dus laat die prestatiedrang los. Laat de meningen van anderen los. Het is inderdaad makkelijker gezegd dan gedaan, maar you can do it! 

Let it go, enjoy the moment

Stop met overanalyseren want alles wat je doet heeft voor- en nadelen. En vooral: breathe!

Als je alles overanalyseert: doe ik hier nu wel goed aan? Wat zal de buurman wel niet denken? Of als dit gebeurt, dan… Of wat als…? Dan zit je eigenlijk de hele tijd in je hoofd. Je bent bezig met alle dingen die jij mogelijk fout kan doen of wat er fout kan lopen of zelfs met wat anderen wel niet zullen denken… En zo zit je niet in het moment. Je bent niet aan het genieten van en met je hond… En voor je het weet is het moment weg. Zo kan eigenlijk heel jullie leven samen aan je neus voorbij gaan.

Zonde, niet?

Dus: let it go, breathe… Help je hond als hij dat nodig heeft maar vooral: geniet van je perfectly imperfect goofball!

Je hond is perfect zoals hij is! Geniet! 

zoals hij is. hij doet immers net hetzelfde voor jou. 😉